Ik zit aan tafel met leiders in de industrie. Aan de voorkant van overnames, groeiambities, koerswijzigingen. Gesprekken over strategie, marges en marktkansen. Maar uiteindelijk gaat het altijd over mensen, over de teams die het moeten doen. De leiders die het verschil maken, of juist niet meer passen.
Aangenaam. Dat is waar ik dagelijks mijn werk van maak. Vrijwel iedere organisatie waar ik kom, heeft een helder plan, een duidelijke richting. De bekende stip aan de horizon. Maar daar komen, vraagt meer dan een goed uitgedachte strategie. Zeker in een wereld die zelden stabiel is; waarin ketens schuiven, personeel schaars is, technologie versnelt en markten plots kantelen. In die realiteit zijn wendbaarheid en weerbaarheid geen modewoorden, maar randvoorwaardelijk. En precies daar gaat het vaak wringen. Niet op papier, maar in de praktijk. In de chemie aan tafel. In het tempo van besluitvorming. In het type gesprek dat gevoerd wordt.
Onlangs sprak ik een ceo die zijn MT had vernieuwd. Twee nieuwe mensen, allebei vrouw.
Niet als gebaar, maar uit noodzaak. Hij merkte dat het gesprek vastliep. Dat er vooral werd beheerd wat al was, in plaats van gebouwd aan wat komt. Zelf trok hij zich terug voor een korte retraite. Niet om uit te rusten, maar om te reflecteren.
‘Mijn manier van leiden heeft ons hier gebracht’, zei hij. ‘Maar of die ook helpt bij wat nu nodig is? Dat wil ik onderzoeken.’ Dat soort leiderschap is zeldzaam. Niet het ‘weten’, maar het herkennen dat je moet bijstellen: in stijl, in rol, of in samenstelling. Want laten we eerlijk zijn: telkens dezelfde rode broeken aan tafel zetten, daarmee versterk je het verleden, maar niet de toekomst.
Er is een generatie leiders die tussen twee systemen in beweegt. Ze zijn opgegroeid met de oude logica, maar voelen haar beperkingen. Ze spreken meerdere talen tegelijk: die van operatie en vernieuwing. Juist zij kunnen organisaties van koers laten veranderen zonder de kern kwijt te raken. Maar dan moet je ze wel aan tafel zetten. En soms: zélf van plek durven wisselen.
Niet elke leider groeit vanzelf mee met de organisatie. Soms vraagt vooruitgang om andere mensen, en ander leiderschap.
Inez Diepenbach is partner bij Lyncwise Executive Search & Interim.
