Energietransitie herschrijft de spelregels

Wat in 1997 begon met het Kyoto-protocol en in 2015 werd uitgediept in het Klimaatakkoord van Parijs, heeft zich ontwikkeld tot een veel bredere opgave waarin klimaat, economie en geopolitiek samenkomen. De energietransitie is niet langer alleen een duurzaamheidsvraagstuk of kostenpost, maar raakt aan leverzekerheid, concurrentievermogen en strategische onafhankelijkheid. Tegelijkertijd botst de uitvoering tegen harde grenzen. Elektriciteitsnetten zitten overvol, uitbreidingen kosten tijd en ruimte, en bedrijven zoeken naar manieren om binnen die beperkingen te blijven groeien. Netcongestie dwingt tot nieuwe oplossingen, zoals energiehubs en flexibele contractvormen, waarbij samenwerking en afstemming steeds belangrijker worden. De oude situatie waarin energie onbeperkt beschikbaar was, komt nooit meer terug. Bedrijven zullen moeten sturen op pieken en dalen. Dat vraagt om een andere manier van denken en organiseren. De knop moet om.